© Copyright 2026 | A. Brouwer
< Doen
Aardewerk ESKAF
De bouw van de fabriek
De bouw van de fabriek. ESKAF-fabriek werd gebouwd naar een ontwerp van de Amsterdamse architect G.F. La Croix met een hoog paraboolvormig dak, kenmer- kend voor de Amsterdamse Schoolstijl, net over de overweg aan de Parallelweg op de Oostermeenthe, evenwijdig aan de spoorlijn Steenwijk-Meppel. Thans staat hier de fabriek van Kornelis Caps & Closures. De kunstharsfabriek zeggen we meestal. Het voormalige kantoorgebouw met zijn typische hoekraam- constructie en de schoorsteen er naast, maakt nog deel uit van de huidige fa- briek. Op de gevel naar de spoorzijde gericht stond met grote letters: KUNSTAARDE- WERK EN PLATEELFABRIEK. Een hoge schoorsteen aan het eind van de hoge middenbouw, zorgde voor de afvoer van de hete lucht uit de grote flesoven.
Inrichting
Bij de inrichting van de fabriek werkte La Croix nauw samen met Schröder om de 18 werklokalen een goede indeling te geven. Het was de bedoeling om mooie, artistieke voorwerpen te maken voor een Baudelaire prijs. Daarvoor werd een aantal ontwerpers aangetrokken als W. Bogtman, de schoon- zoon van oprichter Wicherson, J.H. de Groot, H. Krop, de zoon van oprichter Hein Krop, W.H. van Norden, C. van der Sluis en P. van Stam. Zij ontwierpen de produc- ten die in de fabriek werden gebakken, beschilderd en geglazuurd. Voor Steenwijk was Van Norden de belangrijkste ontwerper. Het merendeel van de korte tijd in Steenwijk wonende ontwerper waren van zijn hand. In 1923 verhuisde hij naar Bussum en trad opnieuw in dienst bij De Distel, een bedrijf dat later opging in de aardewerkfabriek Goedewaagen, waar hij onder meer prachti- ge tegeltableaus voor de grote passagiersschepen vervaardigde.
Bekende schilders waren
Albert van Dijk, Willem Evers, Adolf Nagel, Hendrik Sluiter en Herman de Vries. Alle voorwerpen werden aan de onderzijde voorzien van het anker-stempel of een scarabea-stempel, altijd omgeven door de woorden ESKAF-STEENWIJK, een modelnummer en dikwijls de initialen van de schilder. Produceerde men aanvankelijk voor de verkoop in diverse winkels in ons land, in latere jaren werd er vooral op bestelling gemaakt. Door de crisis waarin ons land verkeerde en waarbij men elk dubbeltje als het ware tien keer moest omdraaien voor het uit te geven, verliep de verkoop niet zoals men gedacht had. Bovendien werd er te weinig aan reclame gedaan en een catalogus ontbrak bij- voorbeeld. Het gevolg was dat de fabriek het steeds moeilijker kreeg en op 18 februari 1927 werd besloten tot liquidatie over te gaan. Na de opheffing bemiddelde ontwerper en verkoopagent Piet van Stam bij de overname van de inboedel. Samen met H. Hamming en met wat financiële steun van enkele sympathisanten kochten zij de gipsmodellen, gietmallen, glazuurre- cepten en dergelijke op om de fabricage in Huizen weer op te starten. In Huizen produceerde men met een groot deel van de Steenwijker modellen in een oude bokkingrokerij gewoon weer verder. Eveneens onder de naam ESKAF, zij het dat er nu Huizen onder de voorwerpen werd gezet. Om toch wat kennis mee te nemen en om het bedrijf te kunnen opstarten ver- huisden enkele Steenwijker werknemers mee naar Huizen. Maar ook hier kon men het niet bolwerken. Na een aanvankelijk gunstige start zakte de productie toch weer in en uiteindelijk besloot men in 1934 de fabriek op te heffen. Toch zijn er door beide fabrieken vele honderden voorwerpen vervaardigd en in de loop der jaren door velen verzameld. ESKAF heeft nog altijd een goede naam. G.M.Laar Literatuur: ESKAF, Eerste Steenwijker Kunst-Aardewerk Fabriek, 1919- 1934. Spitsen, W. en Verschuuren, A. Amsterdam, 2000
Men koos voor de bureaucratically omdat men had vernomen dat vooral in het westen van ons land dergelijke fabriekjes met succes handbeschilderd aardewerk
produceerden. In onze omgeving zou de aardewerkfabriek iets nieuws zijn. De meeste aandeelhouders waren bemiddelde Steenwijkers, fabrikanten en kooplieden die
reeds bij het passeren van de oprichtingsacte meer dan de helft van het benodigde investeringskapitaal van honderdduizend gulden bijeen hadden gebracht. Krop
werd president commissaris en Ras de algemeen en financieel directeur, technisch bijgestaan door de in het vak ervaren Duitser Andreas Albert Schröder, die zijn
sporen in diverse aardewerkfabrieken reeds had verdiend.
Snelle links
• Cultuur • Historie • Museum • Plan je bezoek • UITagenda • Winkelen • Foto Beeldbank Steenwiek
© Copyright 2026 | A. Brouwer
< Doen
Aardewerk ESKAF
De bouw van de fabriek
De bouw van de fabriek. ESKAF-fabriek werd gebouwd naar een ontwerp van de Amsterdamse architect G.F. La Croix met een hoog paraboolvormig dak, kenmer-kend voor de Amsterdamse Schoolstijl, net over de overweg aan de Parallelweg op de Oostermeenthe, evenwijdig aan de spoorlijn Steenwijk-Meppel. Thans staat hier de fabriek van Kornelis Caps & Closures. De kunstharsfabriek zeggen we meestal. Het voormalige kantoorgebouw met zijn typische hoekraam-constructie en de schoorsteen er naast, maakt nog deel uit van de huidige fa-briek. Op de gevel naar de spoorzijde gericht stond met grote letters: KUNSTAARDE-WERK EN PLATEELFABRIEK. Een hoge schoorsteen aan het eind van de hoge middenbouw, zorgde voor de afvoer van de hete lucht uit de grote flesoven.
Inrichting
Bij de inrichting van de fabriek werkte La Croix nauw samen met Schröder om de 18 werklokalen een goede indeling te geven. Het was de bedoeling om mooie, artistieke voorwerpen te maken voor een Baudelaire prijs. Daarvoor werd een aantal ontwerpers aangetrokken als W. Bogtman, de schoon-zoon van oprichter Wicherson, J.H. de Groot, H. Krop, de zoon van oprichter Hein Krop, W.H. van Norden, C. van der Sluis en P. van Stam. Zij ontwierpen de produc-ten die in de fabriek werden gebakken, beschilderd en geglazuurd. Voor Steenwijk was Van Norden de belangrijkste ontwerper. Het merendeel van de korte tijd in Steenwijk wonende ontwerper waren van zijn hand. In 1923 verhuisde hij naar Bussum en trad opnieuw in dienst bij De Distel, een bedrijf dat later opging in de aardewerkfabriek Goedewaagen, waar hij onder meer prachti-ge tegeltableaus voor de grote passagiersschepen vervaardigde.
Bekende schilders waren
Albert van Dijk, Willem Evers, Adolf Nagel, Hendrik Sluiter en Herman de Vries. Alle voorwerpen werden aan de onderzijde voorzien van het anker-stempel of een scarabea-stempel, altijd omgeven door de woorden ESKAF-STEENWIJK, een modelnummer en dikwijls de initialen van de schilder. Produceerde men aanvankelijk voor de verkoop in diverse winkels in ons land, in latere jaren werd er vooral op bestelling gemaakt. Door de crisis waarin ons land verkeerde en waarbij men elk dubbeltje als het ware tien keer moest omdraaien voor het uit te geven, verliep de verkoop niet zoals men gedacht had. Bovendien werd er te weinig aan reclame gedaan en een catalogus ontbrak bij-voorbeeld. Het gevolg was dat de fabriek het steeds moeilijker kreeg en op 18 februari 1927 werd besloten tot liquidatie over te gaan. Na de opheffing bemiddelde ontwerper en verkoopagent Piet van Stam bij de overname van de inboedel. Samen met H. Hamming en met wat financiële steun van enkele sympathisanten kochten zij de gipsmodellen, gietmallen, glazuurre-cepten en dergelijke op om de fabricage in Huizen weer op te starten. In Huizen produceerde men met een groot deel van de Steenwijker modellen in een oude bokkingrokerij gewoon weer verder. Eveneens onder de naam ESKAF, zij het dat er nu Huizen onder de voorwerpen werd gezet. Om toch wat kennis mee te nemen en om het bedrijf te kunnen opstarten ver-huisden enkele Steenwijker werknemers mee naar Huizen. Maar ook hier kon men het niet bolwerken. Na een aanvankelijk gunstige start zakte de productie toch weer in en uiteindelijk besloot men in 1934 de fabriek op te heffen. Toch zijn er door beide fabrieken vele honderden voorwerpen vervaardigd en in de loop der jaren door velen verzameld. ESKAF heeft nog altijd een goede naam. G.M.Laar Literatuur: ESKAF, Eerste Steenwijker Kunst-Aardewerk Fabriek, 1919-1934. Spitsen, W. en Verschuuren, A. Amsterdam, 2000
Men koos voor de bureaucratically omdat men had
vernomen dat vooral in het westen van ons land
dergelijke fabriekjes met succes handbeschilderd
aardewerk produceerden. In onze omgeving zou de
aardewerkfabriek iets nieuws zijn. De meeste
aandeelhouders waren bemiddelde Steenwijkers,
fabrikanten en kooplieden die reeds bij het passeren
van de oprichtingsacte meer dan de helft van het
benodigde investeringskapitaal van honderdduizend
gulden bijeen hadden gebracht. Krop werd president
commissaris en Ras de algemeen en financieel
directeur, technisch bijgestaan door de in het vak
ervaren Duitser Andreas Albert Schröder, die zijn
sporen in diverse aardewerkfabrieken reeds had
verdiend.
Snelle links
• Cultuur • Historie • Museum • Plan je bezoek • UITagenda • Winkelen • Foto Beeldbank Steenwiek
